بوتاکس و نخ در ناحیه بینی؛ این دو روش واقعاً چه کاری می‌کنند و چه کاری نه؟
تفاوت بوتاکس بینی و لیفت با نخ را بشناسید؛ هرکدام روی چه چیزی اثر دارد، چقدر ماندگار است، چه عوارضی دارد و چه زمانی کافی نیست.
بوتاکس و نخ در ناحیه بینی؛ این دو روش واقعاً چه کاری می‌کنند و چه کاری نه؟
وقتی صحبت از اصلاح بینی بدون جراحی می‌شود، بیشتر افراد فقط فیلر را می‌شناسند. اما دو روش دیگر هم این روزها زیاد شنیده می‌شوند: تزریق بوتاکس در ناحیه بینی و لیفت بینی با نخ. هر دو کاربردهای مشخص و محدودی دارند و دانستن همین محدودیت‌ها، جلوی بسیاری از انتظارهای نادرست را می‌گیرد.
بوتاکس در ناحیه بینی دقیقاً روی چه چیزی اثر می‌گذارد؟
بوتاکس با شل کردن موقت عضله کار می‌کند؛ بنابراین فقط جایی اثر دارد که یک عضله در شکل یا حالت بینی نقش داشته باشد. روی استخوان، غضروف یا حجم بافت نرم هیچ اثری ندارد. به همین دلیل نه قوز بینی را برمی‌دارد و نه بینی پهن را باریک می‌کند.
سه کاربرد اصلی بوتاکس در این ناحیه عبارت‌اند از:
- چین‌های کناره بینی: خطوط مورب کوتاهی که هنگام خندیدن یا چین دادن بینی روی پشت آن ظاهر می‌شوند و در زبان عامیانه گاهی «خط خرگوشی» نامیده می‌شوند.
- پایین آمدن نوک بینی هنگام لبخند: در بعضی افراد، عضله کوچکی در قاعده بینی هنگام لبخند نوک بینی را به سمت پایین می‌کشد. شل کردن این عضله می‌تواند این حرکت را کمتر کند تا نوک بینی هنگام خنده کمی بالاتر بماند.
- باز شدن بیش از حد پره‌های بینی: در افرادی که هنگام صحبت یا تنفس، پره‌های بینی‌شان به‌طور محسوس باز و بسته می‌شود، گاهی تزریق می‌تواند این حرکت را ملایم‌تر کند.
اثر بوتاکس به‌تدریج طی چند روز ظاهر می‌شود و چند ماه باقی می‌ماند. پس از آن عضله به حالت قبل برمی‌گردد و اگر فرد بخواهد نتیجه را حفظ کند، تزریق باید تکرار شود. مقدار و محل دقیق تزریق را فقط پزشک و پس از معاینه حرکت عضلات تعیین می‌کند.
جلسه تزریق معمولاً کوتاه است. پزشک ابتدا از شما می‌خواهد لبخند بزنید، بینی را چین دهید یا عمیق نفس بکشید تا الگوی حرکت عضلات را ببیند. پس از تزریق، معمولاً توصیه می‌شود چند ساعت از ماساژ دادن ناحیه، خم شدن طولانی و ورزش سنگین پرهیز کنید تا ماده تزریقی از محل مورد نظر جابه‌جا نشود. بیشتر افراد همان روز به کار عادی برمی‌گردند.
لیفت بینی با نخ چگونه انجام می‌شود؟
در این روش، نخ‌های بسیار نازک و معمولاً جذب‌شدنی با سوزن یا کانول از زیر پوست در امتداد پشت یا نوک بینی قرار داده می‌شوند. این نخ‌ها با ایجاد یک چارچوب موقت زیر پوست، نوک بینی را کمی بالاتر نگه می‌دارند یا خط پشت بینی را مشخص‌تر نشان می‌دهند. بدن هم در اطراف نخ‌ها کمی بافت همبند می‌سازد که بخشی از اثر به آن نسبت داده می‌شود.
کار معمولاً با بی‌حسی موضعی و در زمان کوتاه انجام می‌شود. اما مانند بوتاکس، اثر نخ هم موقت است و با جذب شدن نخ به‌مرور کم می‌شود. تغییری که نخ ایجاد می‌کند ظریف است و برای بینی‌هایی که مشکل ساختاری بزرگ دارند، یعنی قوز برجسته، انحراف یا نوک پهن و گوشتی، کافی نیست.
جای قرارگیری نخ‌های جذب‌شدنی در لیفت بینی با نخ
نکته مهم دیگر این است که لیفت با نخ کاری تهاجمی‌تر از تزریق ساده است؛ چون جسم خارجی زیر پوست قرار می‌گیرد. پوست نازک بینی فضای کمی برای پنهان ماندن نخ دارد و این موضوع روی انتخاب افراد مناسب اثر می‌گذارد.
پس از کاشت نخ، تورم و کبودی خفیف تا چند روز طبیعی است. در این مدت معمولاً توصیه می‌شود از فشار آوردن به بینی، گذاشتن عینک سنگین روی پل بینی، حرکات شدید صورت و ورزش‌های پربرخورد پرهیز شود. چون نخ زیر پوست هنوز جای خود را پیدا می‌کند، هر فشاری در روزهای نخست ممکن است جای آن را تغییر دهد. رعایت بهداشت ناحیه و حضور در جلسه پیگیری هم احتمال عفونت و مشکلات بعدی را کمتر می‌کند.
عوارض و محدودیت‌ها را جدی بگیرید
هر دو روش کم‌تهاجمی‌اند، اما بی‌خطر نیستند. در تزریق بوتاکس ناحیه بینی، کبودی و حساسیت خفیف در محل تزریق شایع و گذراست. اگر ماده تزریقی به عضلات مجاور برسد، ممکن است لبخند کمی نامتقارن شود یا حرکت لب بالا برای مدتی ضعیف‌تر شود. این اثرها معمولاً با از بین رفتن اثر تزریق برطرف می‌شوند، اما همین موضوع اهمیت دقت و تجربه تزریق‌کننده را نشان می‌دهد.
در لیفت با نخ، فهرست عوارض کمی طولانی‌تر است. انجمن جراحان پلاستیک آمریکا در صفحه ایمنی لیفت با نخ از عفونت، بیرون زدن نخ، درد ماندگار و نتیجه نامطلوب به‌عنوان خطرهای احتمالی نام می‌برد. در ناحیه بینی، دیده یا لمس شدن نخ زیر پوست نازک هم نگرانی دیگری است. اگر پس از کاشت نخ قرمزی رو به افزایش، ترشح، تب یا بیرون زدن نخ دیدید، باید بدون تأخیر به پزشک مراجعه کنید.
در دوران بارداری و شیردهی، هنگام وجود عفونت فعال پوستی در ناحیه و در برخی بیماری‌های عصبی-عضلانی، این روش‌ها معمولاً توصیه نمی‌شوند. سابقه جراحی بینی هم احتیاط بیشتری می‌طلبد و باید پیش از هر اقدامی به پزشک گفته شود.
چه کسانی گزینه مناسبی برای این روش‌ها هستند؟
تصمیم درباره این روش‌ها با یک سؤال ساده شروع می‌شود: مشکل شما از حرکت عضله است، از کمبود حمایت نوک بینی است یا از ساختار استخوان و غضروف؟ اگر نوک بینی فقط هنگام لبخند پایین می‌آید یا چین‌های کناره بینی آزارتان می‌دهد، بوتاکس گزینه منطقی است. اگر نوک بینی در حالت عادی کمی افتاده است و پوست نازک تا متوسطی دارید، ممکن است نخ تغییر ظریفی ایجاد کند. اما اگر قوز برجسته، بینی پهن، انحراف یا مشکل تنفسی دارید، هیچ‌یک از این دو روش جای جراحی را نمی‌گیرد و فقط تصمیم اصلی را عقب می‌اندازد.
یک تفاوت مهم دیگر هم وجود دارد: اثر بوتاکس کاملاً برگشت‌پذیر است و با گذشت زمان از بین می‌رود، اما اگر نخ پیش از جذب شدن مشکلی ایجاد کند، خارج کردن آن ممکن است به یک اقدام کوچک دیگر نیاز داشته باشد.
فیلر هم در این میان جایگاه خودش را دارد؛ برای پر کردن گودی‌ها و صاف‌تر نشان دادن خط بینی. برای آشنایی با همه گزینه‌های غیرجراحی و محدودیت‌های هرکدام، این مرور کلی هم مفید است.
کسانی که میان این روش‌ها مردد هستند، از معاینه‌ای سود می‌برند که شکل بینی، ضخامت پوست، حرکت عضلات هنگام لبخند و وضعیت تنفس را با هم بسنجد. برای مطالعه بیشتر درباره تفاوت بوتاکس بینی و لیفت با نخ و شرایط هرکدام، می‌توانید به وب‌سایت دکتر احسان شفیعی، متخصص جراحی فک و صورت و رینوپلاستی، سر بزنید.
جمع‌بندی
بوتاکس و نخ در ناحیه بینی ابزارهای ظریفی هستند: اولی حرکت عضله را کنترل می‌کند و دومی حمایت موقتی برای نوک یا پشت بینی ایجاد می‌کند. هیچ‌کدام بینی را کوچک نمی‌کنند، اثرشان موقت است و هر دو عوارض خاص خود را دارند. انتظار واقع‌بینانه و انتخاب دقیق، مهم‌ترین شرط رضایت از این روش‌هاست. برای تصمیم درباره درمان، معاینه حضوری لازم است.
