آشنایی با موضوع

خودایمنی (autoimmunity): سلول های دستگاه ایمنی بدن در یک فرد، گاهی و به دلایل گوناگون ممکن است نتواند برخی از مواد و اجزای بدن فرد را از مواد خارجی تشخیص دهد و از این رو نسبت به بافت های خودی حساس شده و بر ضد آن ها آنتی کور ترشح می ‌کند. در شرایط طبیعی، دستگاه ایمنی بدن بنا به پدیده‌ ای به نام تحمل (Tolerance) نسبت به آنتی ژن های خودی عکس‌العمل نشان نمی ‌دهد. عواملی مانند دور نگه داشتن آنتی ژن های خودی از دسترس سلول های دستگاه ایمنی، تنظیم فعالیت لنفوسیت ها توسط سلول های T مهار کننده و حذف سلول های T حساس به آنتی ژن های خودی در تداوم پدیده تحمل در دستگاه ایمنی دخالت دارند. تغییر در هر یک از عوامل فوق و یا تغییر در آنتی ژن های خودی، سبب تولید آنتی بادی هایی بر علیه آنتی ژن های خودی می‌ گردد که اختلالات حاصله را بیماری های خود ایمنی و در مواقعی پاسخ خود ایمنی می ‌نامند که بسیار متعدد هستند و در اعضای مختلف بدن، مشاهده می‌ گردند. این بیماری هنگامی رخ می دهد که دستگاه ایمنی بدن به اشتباه حمله به خود بدن را آغاز می کند. این بیماری انواع گوناگونی دارد که هریک از آن‌ها تأثیرات و سختی‌های متفاوتی دارد، و به این ترتیب علائم هشدار دهنده‌ی مختلفی برای هریک از بیماری های خود ایمنی وجود دارد. آرتریت روماتوئید، اسکلُروزِ چندگانه (MS) و بیماری گریوز (نوعی پرکاری خودایمنی تیروئید م. ) تنها تعداد کمی از ۸۰ نوع بیماری خودایمنی رو به افزایشی هستند که در پزشکی معاصر شناخته شده‌اند. آنچه در تمام این بیماری‌ها مشترک است یک سیستم ایمنی است که فعالیت آن کمتر یا بیشتر از حدمعمول است. اغلب این بیماری ‌ها مزمن هستند، اما بسته به نوع عارضه ممکن است قابل کنترل باشند. ابتلا به بیماری‌های خودایمنی بر خلاف تصور برخی افراد، ارتباطی به مواجه نشدن فرد در طول زندگی با ویروس و باکتری ندارد، و علل بروز این اختلال در دستگاه ایمنی بدن هنوز مشخص نیست. با این حال، این واکنش ممکن است در اثر تولید نابه‌جا و نامتناسب پادتن‌هایی باشد که علیه پروتئین‌های سلول‌های بدن به وجود می‌آیند. ‌ عوامل محیطی موثر در بروز بیماری‌های خودایمنی بسیار متنوع هستند و هر عاملی از فیزیکی گرفته تا روحی که برای بدن استرس ایجاد کند زمینه‌ساز بروز این بیماری‌ها خواهد بود. البته برخی حوادث فیزیکی، عفونت‌های ویروسی و نیز مصرف برخی داروها می‌تواند منجر به ابتلا به بیماری خودایمنی شود. در واقع، بعضی عفونت‌های باکتریایی مثل عفونت‌های استرپتوکوکی هم می‌توانند باعث بروز بیماری خودایمنی شوند. بیماری‌های خودایمنی زنان را بیشتر از مردان گرفتار می‌کنند و در برخی از خانواده‌ها شایع‌تر هستند (بنابراین دارای زمینه ارثی هستند). بهترین دلیلی که می ‌توان برای اثبات وجود زمینه ژنتیکی در بروز بیماری های خود ایمنی عنوان نمود، افزایش شیوع بیماری در دو قلوهای یک تخمکی، دو تخمکی و اعضای یک خانواده می ‌باشد. با این حال، توارث آن ها پیچیده است و ژن های مختلفی در آن دخالت دارند یا به عبارت دیگر، توارث پلی ‌ژنیک است. جایگاه ژن های دیگر دخیل در بیماری را اخیرا کشف کرده‌ اند و اطلاعات ما در مورد آن ها بسیار اندک است. یک دسته از ژن ها که با بیماری های خود ایمنی ارتباط دارند و مورد مطالعه زیادی قرار گرفته‌ اند، کمپلکس HLA یا MHC می‌ باشد. علائم این بیماری‌ها رفت و برگشت دارد، ممکن است بیمار مدتی هیچ علامتی نداشته باشد و بعد حمله شدید و ناگهانی بیماری رخ دهد که به آن شعله‌ورشدن (flare-up) بیماری می‌گویند.
در این صفحه تعداد 1212 مقاله تخصصی درباره خودایمنی که در نشریه های معتبر علمی و پایگاه ساینس دایرکت (Science Direct) منتشر شده، نمایش داده شده است. برخی از این مقالات، پیش تر به زبان فارسی ترجمه شده اند که با مراجعه به هر یک از آنها، می توانید متن کامل مقاله انگلیسی همراه با ترجمه فارسی آن را دریافت فرمایید.
در صورتی که مقاله مورد نظر شما هنوز به فارسی ترجمه نشده باشد، مترجمان با تجربه ما آمادگی دارند آن را در اسرع وقت برای شما ترجمه نمایند.
مقالات انگلیسی خودایمنی (ترجمه نشده)
مقالات زیر هنوز به فارسی ترجمه نشده اند.
در صورتی که به ترجمه آماده هر یک از مقالات زیر نیاز داشته باشید، می توانید سفارش دهید تا مترجمان با تجربه این مجموعه در اسرع وقت آن را برای شما ترجمه نمایند.
Keywords:
ANA, Antinuclear antibody; ENA, extractable nuclear antigen; CTD, connective tissue disease; HR, hazard ratio; CI, confidence interval; IIF, indirect immunofluorescence; ELISA, enzyme-linked immunosorbent assayClinical epidemiology; Autoimmunity; Survival
Keywords:
Antibody; Autoimmunity; Heat shock protein; Molecular mimicryCagA, cytotoxin-associated gene A; CSF, cerebrospinal fluid; Hp, Helicobacter pylori; Hsp, heat shock protein; MS, multiple sclerosis; RRMS, relapsing-remitting multiple sclerosis; SPMS, seconda
Keywords:
Jmjd6; Aire; Intron retention; Autoimmunity; TEC; thymic epithelial cell; MHC; major histocompatibility complex; mTEC; medullary TEC; Aire; autoimmune regulator; mOVA; membrane-bound form of ovalbumin; TCR; T cell receptor; UEA-1; Ulex europaeus agglutini
Keywords:
Microbiota; Microbioma; Esclerosis múltiple; Encefalomielitis autoinmune experimental; Inmunología; Autoinmunidad; Microbiota; Microbiome; Multiple sclerosis; Experimental autoimmune encephalomyelitis; Immunology; Autoimmunity;
Keywords:
Next generation sequencing; T cell repertoire analysis; CD4 T cell; T regulatory cells; Memory T cells; Virtual memory; Autoimmunity; Driver T cells; Experimental autoimmune encephalomyelitis; Hematopoietic stem cell transplantation;