کد مقاله | کد نشریه | سال انتشار | مقاله انگلیسی | نسخه تمام متن |
---|---|---|---|---|
7235698 | 1471088 | 2018 | 23 صفحه PDF | دانلود رایگان |
عنوان انگلیسی مقاله ISI
Acute changes in foot strike pattern and cadence affect running parameters associated with tibial stress fractures
ترجمه فارسی عنوان
تغییرات حاد در الگوی اعتصاب پایه و قطر بر پارامترهای در حال اجرا مرتبط با شکستگی استرس تیبال تاثیر می گذارد
دانلود مقاله + سفارش ترجمه
دانلود مقاله ISI انگلیسی
رایگان برای ایرانیان
کلمات کلیدی
اعتصاب عقب، اعتصاب غذا، فرکانس گشتاور،
ترجمه چکیده
شکستگی استرس تیبال یک آسیب معمول و ناتوان کننده است که در دونده های دور اتفاق می افتد. رانندگان ممکن است با اتخاذ الگوی در حال اجرا که باعث کاهش پارامترهای بیومکانیک مرتبط با سابقه شکستگی تنه تیبالی می شود، کاهش خطر بروز تنش استریل را کاهش دهد. هدف از این مطالعه، آزمون فرضیه است که تبدیل به یک الگوی قابل توجه پیشانی و یا افزایش سرعت بدون تمرکز بر تغییر نوع ضربه پای می تواند پارامترهای خطر آسیب در دونده های تفریحی را کاهش دهد. سینماتیک در حال اجرا، نیروهای واکنش زمین و تسریع تیتایال از هفده تن از افراد سالم، عادت به عقب رانندگان قابل توجه در حالی که در حال اجرا در الگوی در حال اجرا طبیعی خود و پس از دو دوره باز آموزی حاد ثبت شد: (1) تبدیل به پیشانی قابل توجه بدون تمرکز بر قطعی و (2) بدون تمرکز بر حملات پا. ما دریافتیم که تبدیل به پیشانی قابل توجه کاهش دو عامل خطر برای شکستگی استرس پرستاری: متوسط و پیک بار بار. افزایش سرعت کاهش یک عامل خطر: زاویه اعوجاج ارتعاش بالا. نتایج ما نشان می دهد که انطباق حاد با پیشانی مواجهه، پارامترهای مختلف آسیب های مختلف را کاهش می دهد تا انطباق حاد با افزایش سرعت، و پیشنهاد می کند که هر دو این تغییرات ممکن است خطر شکستگی های استرس تبت را کاهش دهند.
موضوعات مرتبط
مهندسی و علوم پایه
سایر رشته های مهندسی
مهندسی پزشکی
چکیده انگلیسی
Tibial stress fractures are a common and debilitating injury that occur in distance runners. Runners may be able to decrease tibial stress fracture risk by adopting a running pattern that reduces biomechanical parameters associated with a history of tibial stress fracture. The purpose of this study was to test the hypothesis that converting to a forefoot striking pattern or increasing cadence without focusing on changing foot strike type would reduce injury risk parameters in recreational runners. Running kinematics, ground reaction forces and tibial accelerations were recorded from seventeen healthy, habitual rearfoot striking runners while running in their natural running pattern and after two acute retraining conditions: (1) converting to forefoot striking without focusing on cadence and (2) increasing cadence without focusing on foot strike. We found that converting to forefoot striking decreased two risk factors for tibial stress fracture: average and peak loading rates. Increasing cadence decreased one risk factor: peak hip adduction angle. Our results demonstrate that acute adaptation to forefoot striking reduces different injury risk parameters than acute adaptation to increased cadence and suggest that both modifications may reduce the risk of tibial stress fractures.
ناشر
Database: Elsevier - ScienceDirect (ساینس دایرکت)
Journal: Journal of Biomechanics - Volume 76, 25 July 2018, Pages 1-7
Journal: Journal of Biomechanics - Volume 76, 25 July 2018, Pages 1-7
نویسندگان
Jennifer R. Yong, Amy Silder, Kate L. Montgomery, Michael Fredericson, Scott L. Delp,