کد مقاله کد نشریه سال انتشار مقاله انگلیسی نسخه تمام متن
3058538 1580291 2016 4 صفحه PDF دانلود رایگان
عنوان انگلیسی مقاله ISI
Inferior oblique muscle paresis as a sign of myasthenia gravis
ترجمه فارسی عنوان
فلج عضله مورب تحتانی به عنوان نشانه ای از گراویس میاستنی
کلمات کلیدی
دوبینی؛ عضلات خارج چشمی؛ فلج مورب تحتانی ، گراویس میاستنی ؛ پتوز
فهرست مطالب مقاله
چکیده

کلمات کلیدی

1.مقدمه

2. مواد و شیوه ها

2.1. تحلیل آماری

3. نتایج

3.1. گزارش مورد نمونه

4. بحث

جدول 1. جزئیات بالینی و جمعیتی بیماران مبتلا به گراویس میاستنی.

5. نتیجه گیری
ترجمه چکیده
گراویس میاستنی (MG) ممکن است بر هر 6 عضله اضافی چشم تحت عنوان هر نوع آسیب حرکتی چشمی تاثیر گذارد. فراوانی دخالت هر عضله در مفهوم پزشکی بخوبی ثابت نشده است. این مطالعه مطرح می کند که آیا یک عضله خاص یا ترکیبی از عضلات بطور عمده تحت تاثیر قرار می گیرند. این بررسی بازنگرانه شامل 30 بیمار مبتلا به تشخیص بالینی گراویس میاستنی بوده که دارای عضله اضافی چشمی با دوبینی هستند. این تشحیص با حداقل یکی یا از آزمایشات زیر تایید شد: آزمایش تسلیون، پادتن های گیرنده استیل کولین، تیموما بر روی سیتی اسکن قفسه سینه، یا الکتروميوگرافی پيشنهادی. فرکانس دخالت هر عضله در این گروه مورب تحتانی 19 (63.3%)، ماهیچه جانبی 9 (30%)، ماهیچه فوقانی 4 (13.3%)، ماهیچه تحتانی 6 (20%)، ماهیچه میانی 4 (63.3%) و مورب فوفقانی 3 (10%) می باشد. مورب تحتانی اغلب بیشتر ار هر عضله دیگر بده (p < 0.01). 18 (60%) بیمارن دارای افتادگی پلک، و 6 نفر (20%) دارای افتادگی دوطرفه بودند. تشخیص گراویس میاستنی می تواند دشوار باشد، زیرا این بیماری ممکن است هر الگوی ناسازگاری چشمی را تقلید کند. بعلاوه، دوبینی فلج عضله مورب تحتانی به ندرت مواجه می شود (به جز بخشی از فلج عصب چشم). از اینرو، زمانی که بیماران با دوبینی عمودی ناشی از فلج مورب تحتانی مجزا مواجه شده، سبب شناسی میاستنی باید به شدت مشکوک باشد.
موضوعات مرتبط
علوم زیستی و بیوفناوری علم عصب شناسی عصب شناسی
چکیده انگلیسی

Myasthenia gravis may affect any of the six extra-ocular muscles, masquerading as any type of ocular motor pathology. The frequency of involvement of each muscle is not well established in the medical literature. This study was designed to determine whether a specific muscle or combination of muscles tends to be predominantly affected. This retrospective review included 30 patients with a clinical diagnosis of myasthenia gravis who had extra-ocular muscle involvement with diplopia at presentation. The diagnosis was confirmed by at least one of the following tests: Tensilon test, acetylcholine receptor antibodies, thymoma on chest CT scan, or suggestive electromyography. Frequency of involvement of each muscle in this cohort was inferior oblique 19 (63.3%), lateral rectus nine (30%), superior rectus four (13.3%), inferior rectus six (20%), medial rectus four (13.3%), and superior oblique three (10%). The inferior oblique was involved more often than any other muscle (p < 0.01). Eighteen (60%) patients had ptosis, six (20%) of whom had bilateral ptosis. Diagnosing myasthenia gravis can be difficult, because the disease may mimic every pupil-sparing pattern of ocular misalignment. In addition diplopia caused by paresis of the inferior oblique muscle is rarely encountered (other than as a part of oculomotor nerve palsy). Hence, when a patient presents with vertical diplopia resulting from an isolated inferior oblique palsy, myasthenic etiology should be highly suspected.

ناشر
Database: Elsevier - ScienceDirect (ساینس دایرکت)
Journal: Journal of Clinical Neuroscience - Volume 25, March 2016, Pages 50–53
نویسندگان
, , ,