آشنایی با موضوع

در فضای بین ستاره ای علاوه بر گازها وذرات معلق، ذرات ریزی وجود دارد که به آن پرتو کیهانی می گویند. این ذرات که شامل هسته ی اتم ها،الکترون و پوزیترون است، با سرعتی حدود ۰/۹ سرعت نور حرکت می کنند. بیشتر این ذرات شامل هسته های هیدروژنی است که الکترون های آن جدا شده است. هسته ی هلیوم و دیگر عناصر سنگین فقط حدود %۹ این ذرات را شامل می شود. . فراوانی عناصر مختلف در این پرتوها به فراوانی گازهای درون ستارگان و فضای بین ستاره ای بستگی دارد. عناصر سبک تر مانند برلیم، لیتیوم و برم فراوانی بیشتری نسبت به سایر عناصر دارند که دلیل آن شکسته شدن عناصر سنگین هنگام برخورد با پروتون های فضای بین ستاره ای است. شناخت منبع پرتو های کیهانی کار بسیار مشکلی است. منبع این پرتوها: بهترین گزینه برای احتمال منبع این پرتوها،انفجار ابرنواختر ها است زیرا تعداد این انفجارها و انرژی آن بقدر کافی زیاد هست که آنها را از منابع پرتوها ی کیهانی به حساب بیاوریم. آنچه که ما نمی دانیم ساز و کاری است که موجب شتاب گرفتن ذرات تا این حد می شود کسر بزرگی از پرتو های کیهانی ریشه در ابرنواخترها دارند، عملا در یک انفجار ابرنواختری ذراتی پرانرژی پدید می اید. توزیع پرتوهای کیهانی در کهکشان راه شیری توزیع پرتو های کیهانی در کهکشان راه شیری را می توان مستقیما از مشاهدات رادیویی و پرتو گاما فهمید. برخورد پروتون های پرتو کیهانی با اتم هیدروژن بین ستاره ای به تولید پیون می انجامد. سپس از واپاشی ای پیون ها زمینه پرتو گاما به وجود می اید. زمینه رادیویی را الکترون های پرتو کیهانی که در میدان مغناطیسی بین ستاره ای تابش سنکروترون گسیل می کنند به وجود می آورند. انفجارات مغناطیسی یکی از بزرگ ترین و قوی ترین انفجارها به شمار می روند. این انفجارها پرتوهای پر انرژی را تولید می‌کنند که پرتوهای گاما نامیده می شوند. پرتوهای گاما، تابش‌های الکترومغناطیسی پرانرژی هستند که با واپاشی عناصر پرتوزا یا واکنش‌های هسته ای تولید می شوند. طول موج پرتوهای گاما خیلی کوتاه یعنی کمتر از شعاع اتم است ولی انرژی آنها به چند میلیون الکترون ولت می‌رسد. پرتوهای گامای زمینی که در کره زمین به علت برخورد ذرات ماده و ضد ماده ایجاد می شوند، تنها پرتوهای گامایی هستند که در سیاره زمین می توان مشاهده کرد. پرتوهای گاما که پرتوهای گامای کیهانی نامیده می شوند تا سطح زمین نفوذ نمی کنند زیرا لایه اوزون، تابش های پرانرژی را جذب می کند. قدرت نفوذ اشعه گاما بسیار زیاد است برای جلوگیری از نفوذ آن از فلزاتی مانند سرب و تنگستن استفاده می شود. انفجارات ابرنواختری، برخورد میان کهکشان ها، کوازارها (اختروش ها)، تپنده ها و واکنش های نزدیک به سیاهچاله ها از منابع اصلی تولید اشعه گاما در طبیعت به شمار می آیند. ماه نیز یک منبع پرتو گاما و حتی قوی تر از خورشید در منظومه شمسی ما به شمار می رود. به جز شراره های خورشیدی، خورشید به تنهایی میزان بسیار اندکی پرتو گاما تولید می کند زیرا انرژی کافی برای شتاب دادن ذرات را ندارد. پرتوهای گامای رصد شده از ماه نیز از برهم کنش مابین امواج کیهانی و سطح ماه تولید و ساطع می شوند. تمامی تصاویر پرتو گاما و نیز پرتو X، امواج رادیویی، مادون قرمز، ماورای بنفش و غیره که از تلسکوپ های فضایی مانند تلسکوپ گلاست و تلسکوپ کامپتون به دست آمده اند به صورت مجازی رنگ آمیزی می شوند. رنگ های متفاوت نور عادی برای نمایش دادن میزان قدرت پرتو گاما یا انرژی آنها به کار می روند. اگر چه دانشمندان در واقع این گونه تصاویر را برای برقراری ارتباط بیشتر با عموم تولید می کنند ولی تمامی اطلاعاتی که از طریق این رصدها به دست می آید به صورت عددی است و فقط برای استخراج داده های علمی، این اعداد و ارقام هستند که پردازش می شوند.

در این صفحه تعداد 811 مقاله تخصصی درباره پرتو کیهانی که در نشریه های معتبر علمی و پایگاه ساینس دایرکت (Science Direct) منتشر شده، نمایش داده شده است. برخی از این مقالات، پیش تر به زبان فارسی ترجمه شده اند که با مراجعه به هر یک از آنها، می توانید متن کامل مقاله انگلیسی همراه با ترجمه فارسی آن را دریافت فرمایید.
در صورتی که مقاله مورد نظر شما هنوز به فارسی ترجمه نشده باشد، مترجمان با تجربه ما آمادگی دارند آن را در اسرع وقت برای شما ترجمه نمایند.
مقالات ISI پرتو کیهانی (ترجمه نشده)
مقالات زیر هنوز به فارسی ترجمه نشده اند.
در صورتی که به ترجمه آماده هر یک از مقالات زیر نیاز داشته باشید، می توانید سفارش دهید تا مترجمان با تجربه این مجموعه در اسرع وقت آن را برای شما ترجمه نمایند.
Elsevier - ScienceDirect - الزویر - ساینس دایرکت
Keywords: پرتو کیهانی ; Cosmic rays; Gamma rays; Star clusters; Starburst galaxies; Ultra luminous infrared galaxies; Rayons cosmiques; Rayons gamma; Amas d'étoiles; Galaxies à flambée d'étoiles; Galaxies infrarouges ultralumineuses;