آشنایی با موضوع

تعیین ساختار ژنتیکی تعیین ساختار ژنتیکی (به انگلیسی Genotyping)، فرایندی است که در طی آن تفاوت‌ها در آرایش ژنتیکی (ژنوتیپ) یک فرد بوسیلهٔ بررسی توالی DNA فرد با استفاده از آزمایش‌های بیولوژیکی و مقایسهٔ آن با توالی شخصی دیگر یا یک توالی مرجع مشخص می‌شود. تعیین ساختار ژنتیکی باعث می‌شود که آلل‌های به ارث رسیده از والدین مشخص شوند. به طور سنتی، تعیین ساختار ژنتیکی، استفاده از توالی‌های DNA برای مشخص کردن جمعیت زیستی، با استفاده از ابزارهای مولکولی است. این فرایند معمولاً شامل مشخص کردن ژن‌های یک فرد نمی‌شود. روش‌هایی که در تعیین ساختار ژنتیکی مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل شناسایی چند شکلی طولی قطعات حاصل از آنزیم‌های محدودکننده DNA ژنومی (RFLPI)، تشخیص چند شکلی تکثیر شده تصادفی DNA ژنومی (RAPD)، تشخیص چند شکلی طول قطعهٔ تکثیرشده (AFLPD)، واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR)، تعیین توالی DNA، کاوشگرهای الیگونوکلئوتیدی خاص آلل (ASO)، و هیبرید شدن به میکروآرایه‌های DNA یا beads DNA می‌باشد. در بحث بیماری‌های ژنتیکی، تحقیقات مربوط به ژن‌ها و تنوع آنها از اهمیت بالایی برخوردار است در چنین تحقیقاتی تعیین ساختار ژنتیکی نقش به سزایی ایفا می‌کند. با توجه به محدودیت‌های فن آوری‌های امروزی، تقریباً تمام تعیین ساختارهای ژنتیکی جزئی است. به این معنا که تنها بخش کوچکی از ژنوتیپ یک فرد و معمولاً با توالی یابی (Genotyping by sequencing=GBS) یا توالی یابی RAD (RADseq)، تعیین می‌شود. فن آوری‌های جدید توالی یابی انبوه ممکن است باعث تعیین ساختار ژنتیکی کل ژنوم (یا توالی یابی کل ژنوم) را در آینده شوند. تعیین ساختار ژنتیکی برای طیف گسترده‌ای از موجودات همچون میکروارگانیسم‌ها هم کاربرد دارد. به عنوان مثال، تعیین ساختار ژنتیکی برای ویروس‌ها و باکتری‌ها نیز امکان‌پذیر است. در این زمینه، تعیین ساختار ژنتیکی می‌تواند در کنترل گسترش پاتوژن‌ها، با ردیابی منشأ شیوع آن‌ها کمک کند. این حوزه اغلب به عنوان اپیدمیولوژی مولکولی یا میکروبیولوژی پزشکی قانونی شناخته می‌شود. تعیین ساختار ژنتیکی انسان‌ها نیز امکان‌پذیر است. به عنوان مثال، در هنگام آزمایش تعیین والدین، دانشمندان به طور معمول تنها نیاز به بررسی ۱۰ یا ۲۰ ناحیهٔ ژنومی دارند (مانند پلی مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی (SNPها)). این تنها بخش کوچکی از ژنوم انسان است که متشکل از حدود سه میلیارد نوکلئوتید می‌باشد. هنگام تعیین ساختار ژنتیکی موجودات تراریخته، تنها یک منطقهٔ واحد ژنومی ممکن است تمام چیزی باشد که لازم است در تعیین ژنوتیپ بررسی شود. معمولاً تنها یک آزمایش PCR برای تعیین ساختار ژنتیکی یک موش تراریخته کافی است؛ موش، یک مدل آزمایشگاهی پستاندار برای بسیاری از پژوهش‌های پزشکی امروزی است.

در این صفحه تعداد 1526 مقاله تخصصی درباره تعیین ساختار ژنتیکی که در نشریه های معتبر علمی و پایگاه ساینس دایرکت (Science Direct) منتشر شده، نمایش داده شده است. برخی از این مقالات، پیش تر به زبان فارسی ترجمه شده اند که با مراجعه به هر یک از آنها، می توانید متن کامل مقاله انگلیسی همراه با ترجمه فارسی آن را دریافت فرمایید.
در صورتی که مقاله مورد نظر شما هنوز به فارسی ترجمه نشده باشد، مترجمان با تجربه ما آمادگی دارند آن را در اسرع وقت برای شما ترجمه نمایند.
مقالات ISI تعیین ساختار ژنتیکی (ترجمه نشده)
مقالات زیر هنوز به فارسی ترجمه نشده اند.
در صورتی که به ترجمه آماده هر یک از مقالات زیر نیاز داشته باشید، می توانید سفارش دهید تا مترجمان با تجربه این مجموعه در اسرع وقت آن را برای شما ترجمه نمایند.
Elsevier - ScienceDirect - الزویر - ساینس دایرکت
Keywords: تعیین ساختار ژنتیکی; Microbiome; Aging; Men; Gastrointestinal; Genotyping; Stool; CMMR; Alkek Center for Metagenomics and Microbiome Research; DNA; Deoxyribonucleic Acid; DXA; Dual Energy X-ray Absorptiometry; FFQ; Food Frequency Questionnaire; HRpQCT; High Resolution Periphe
Elsevier - ScienceDirect - الزویر - ساینس دایرکت
Keywords: تعیین ساختار ژنتیکی; High resolution melting analysis; Genotyping; Mutation scanning; Heteroduplex detection; DNA melting; Melting curve overlay;