آشنایی با موضوع

نانوذرات نقره، نانوذراتی با اندازه ۱ الی ۱۰۰ نانومتر و از جنس نقره هستند. بررسیهای انجام گرفته حاکی از آن است که ۵۶٪ از سهم نانوذرات جهان به نانو ذرات نقره اختصاص یافته است. به کارگیری نانو ذرات نقره تحت تاثیر نوع کاربرد، ویژگیهای ذرات (شکلی، اندازه، غلظت، ترکیب شیمیایی) و سیستم زنده درگیر (گیاه، جانور، انسان، میکروارگانیسم) است. همچنین ابعاد نانو در این ذرات باعث عبور آسان از غشای بیولوژیکی و اثر بر فیزیولوژی سلول شده است بطوریکه با کاهش قطر، سطح تماس افزایش یافته و اثرگذاری و قدرت نفوذ این ذرات بیشتر می شود علاوه بر این اندازه نانوذرات از فاکتورهای بسیار مهم در میزان سمیت ایجاد شده و توانایی هدف قرار دان سلول ها به شمار میرود شکل نانوذرات نیز بر میزان سطح تماس و رهایش یون نقره اثرگذار خواهد بود. از آن جا که تمایل پروتئینها برای پیوستن به لبههای نوک تیز بیشتر است، از این رو تمایل به چسبندگی به ذرات مکعبی یا مثلثی شکل بیشتر خواهد بود. مجموع ویژگیهای فوق نانو ذرات نقره را به مادهای مناسب جهت کاربردهای پزشکی تبدیل کرده است. در واقع نانو ذرات نقره به علت رهایش یون نقره چنین خاصیتی را علیه باکتریهای هوازی و بی هوازی از خود نشان میدهند. اتصال این ذرات به پروتئینهای حاوی گوگرد در سطح غشای باکتریها، امکان ورود و تغییر در مورفولوژی و زنجیره تنفسی باکتری را فراهم می کند و درنهایت با اثرگذاری برفرآیند مرگ سلولی منجر به مرگ عامل بیگانه می شود. نکته حائز اهمیت آن است که باکتریها نسبت به این ذرات مقاومت پیدا نمی کنند بنابراین اثرگذاری بر طیف وسیعی از باکتریها میسر خواهد بود. به علاوه این ذرات پس از اثر در نقطه هدف بر میکروارگانیسمهای دیگر نیز تاثیر میگذارند. نانو ذرات نقره علاوه بر باکتریها، با اتصال به گلیکوپروتئینهای سطح ویروس مانع از اتصال آنها به سلول های میزبان و درنهایت مرگ ویروس می شوند. عده ای از محققین بر این باورند که عدم سمیت و ضدکتریایی بودن نانو ذرات نقره سبب بروز رفتار ضد التهابی از آنها شده است. البته کاهش تولید سیتوکینهای التهابی و مهار فعالیت اینترفرون گاما و فاکتور نکروزی آلفا را در بروز این رفتار نبایستی نادیده گرفت. نانو ذرات نقره در مقادیر کنترل نشده اثرات مخربی بر عملکرد میتوکندری دارند. از این رو مقادیر بالاتر از ۲۰۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن موجود زنده سبب ایجاد رادیکال آزاد و اکسیژن آزاد شده می شود و آسیبهای سلولی به همراه دارد. عملکرد پلاکتها شامل تجمع پلاکتی، چسبیدن پلاکتها به هم و چسبندگی پلاکت ها به کلاژن و فیبرینوژن است. نانو ذرات نقره پس از تغییر ساختمان اینتگرین سطح پلاکت ها و فسفوپروتئین موجود در غشا، به داخل پلاکت ها نفوذ کرده و فضای واکوئلی و گرانولها را اشغال می کنند و سبب کاهش تجمع پلاکتها می شوند و بر فرایند انعقاد اثرمی گذارند. کاربردهای نانو ذرات نقره: اصلی ترین ویژگی نانو ذرات نقره خاصیت ضد باکتریایی این ذرات است. این ذرات فرایند ترمیم زخم را به علت کاهش فعالیت متالوپروتئازها و افزایش آپاپتوز نوتروفیل ها کوتاه نموده و سبب طبیعی تر شدن ظاهر اسکار می شوند. به علاوه در جهت گیری بهتر کلاژن و افزایش استحکام مکانیکی بافت موثر خواهند بود. سمیت نانو ذرات نقره نانوذرات نقره: همچون سایر بیومواد قادر به ایجاد اثرات سمیت در موجودات زنده هستند. سمیت ایجاد شده توسط این ذرات به ویژگی و مسیر ورودشان بستگی دارد. البته لازم به ذکر است که این سمیت دوگانه بوده و ضمن اثرگذاری بر باکتریها، در غلظتهای زیر ppm ۲۰-۲۵ بر سلول های انسانی بی اثر و حتی زیست سازگار است.

در این صفحه تعداد 452 مقاله تخصصی درباره نانوذرات نقره که در نشریه های معتبر علمی و پایگاه ساینس دایرکت (Science Direct) منتشر شده، نمایش داده شده است. برخی از این مقالات، پیش تر به زبان فارسی ترجمه شده اند که با مراجعه به هر یک از آنها، می توانید متن کامل مقاله انگلیسی همراه با ترجمه فارسی آن را دریافت فرمایید.
در صورتی که مقاله مورد نظر شما هنوز به فارسی ترجمه نشده باشد، مترجمان با تجربه ما آمادگی دارند آن را در اسرع وقت برای شما ترجمه نمایند.
مقالات ISI نانوذرات نقره (ترجمه نشده)
مقالات زیر هنوز به فارسی ترجمه نشده اند.
در صورتی که به ترجمه آماده هر یک از مقالات زیر نیاز داشته باشید، می توانید سفارش دهید تا مترجمان با تجربه این مجموعه در اسرع وقت آن را برای شما ترجمه نمایند.
Elsevier - ScienceDirect - الزویر - ساینس دایرکت
Keywords: نانوذرات نقره; Localized surface plasmons (LSPs); Substrate effect; Electron energy-loss spectroscopy (EELS); Scanning transmission electron microscopy (STEM); Silver nanoparticle; Magnesium oxide substrate;
Elsevier - ScienceDirect - الزویر - ساینس دایرکت
Keywords: نانوذرات نقره; Silver nanoparticle; Chicken meat; Gastrointestinal human digestion; Single particle-inductively coupled plasma mass spectrometry;